অধ্যায় একশ চল্লিশ: গভীর পোকার গর্তে বন্দি
یە ۆ ته قه‌د ئه‌وه‌ی بزانێت، کواوه‌کانی پێشبڕکێی ده‌ریاچه‌ی به‌یۆوولفی له‌ده‌ستدا بوو و له‌خۆیدا به‌ستبوو.
له‌و کاته‌دا بۆکسێکی ڕه‌وانه کرد، بێ ئه‌وه‌ی هیچ لێهاتووییه‌ک به‌کاربهێنێت.
ته‌نیا کزه ڕووناکییه‌ک له که‌ڤه‌نه‌کانی ئاسمانییه‌وه خسته ناو کواوه‌کانی ده‌سته‌وه.
له‌ناکاو قه‌فه‌سه کانزاییه زیوینه‌که چینێکی ڕووناکیی شینی کاڵیی ده‌ردا!
له‌گه‌ڵ بۆکسه‌که‌ی یه ۆ ته‌دا.
شه‌پۆلێکی شینی کاڵ به دوای بای بۆکسی یه ۆ ته‌دا ده‌چوو و په‌لاماری سه‌گی شێتی ده‌دا!
له‌بنه‌ڕه‌تدا کرمه‌کان قه‌وه‌مه‌کانی زیره‌کییان نزم بوو و ترسیان له مردن نه‌بوو.
ئه‌و کاته‌ش سه‌گه‌که له دۆخێکی تووڕه‌ییه‌کی تونددا بوو، کاتێک بینی ئه‌م مرۆڤه بچووکه به سه‌رسووڕهێنه‌رانه بۆکسی بۆ هه‌ڵده‌دات.
بیری له‌وه نه‌کرده‌وه كه زیاتر تووڕه بێت، ڕاسته‌وخۆ به ده‌م ڕاکردن و لێدانی چنگه‌وه هێرشی کرد و ده‌یویست بای بۆکسی یه ۆ ته بڕڕێت.
له‌ناکاو چنگه گه‌وره‌که‌ی سه‌گه‌که به توندی له‌گه‌ڵ شه‌پۆله شینه‌که‌دا پێکدادا!
«ئۆووو!!»
له‌گه‌ڵ هاوارێکی ناخۆشدا، چنگه کانزاییه گه‌وره‌که‌ی سه‌گه‌که به بۆکسه‌که‌ی یه ۆ ته لێیدا و دوورکه‌وته‌وه!
و جه‌سته گه‌وره‌که‌ی سه‌گه‌که‌ش به ته‌واوی به‌رز بووه‌وه!
به توندی که‌وته سه‌ر په‌ڕه‌یه‌کی کانزایی گه‌وره‌ی فڕێدراو، شوێنه‌وارێکی قووڵی دروست کرد، دیمه‌نه‌که زۆر تێکچوو بوو.
«گۆڕ!»
دوای ئه‌وه‌ی سه‌گه‌که له‌سه‌ر پێیه‌کانی خۆی وه‌ستا و گریاوه‌که‌ی به‌رز کرده‌وه.
دوای ئه‌وه‌ی به بۆکسه‌که‌ی یه ۆ ته که‌وته خوار، هیچ ترسێکی نه‌بوو، به‌ڵکو زیاتر تووڕه بوو!
ترسناکی کرمه‌کان له‌وه‌دایە که هیچ کام له تاکه‌کانیان مێشکی خۆیان نییە.
ئه‌وان ترسیان له مردن نییە، ئه‌وان ترس ناناسن، هه‌موویان زۆر دڕنده‌ن، ته‌نیا ده‌زانن یه‌ک له دوای یه‌ک په‌لامار بده‌ن و دڕن! تا مه‌رگی دوژمنه‌که!
سه‌گه شێته ته‌واوه‌که، له کاتی جووڵه‌یدا خێراتر بوو.
و له پێشووتر زیره‌کتر بوو!
ئه‌و کاته وا دیار بوو ده‌زانی ئه‌و مرۆڤه‌ی له‌به‌رده‌میدایە ئاسان نییە، وه‌ك پێشوو بێ بیرکردنه‌وه هێرشی نه‌کرده‌وه.
به‌ڵکو قاچه به‌هێزه‌کانی له نێوان خه‌رابه و پاشماوه‌کاندا فڕی و گه‌ڕا بۆ ده‌رفه‌تێک.
خێرایی سه‌گه‌که دیاره، له‌و کاته‌دا له ده‌وروبه‌ری یه ۆ ته‌دا بازدانی ده‌کرد، وه‌ك گه‌ردلوولێک وابوو!
ئه‌گه‌ر که‌سێکی ئاسایی بووایه، باسی به‌رگری نه‌که‌ین، ته‌نانه‌ت نه‌یده‌توانى ته‌ماشاش بکات، چاوه‌کان تێکهه‌ڵکێش ده‌بوون.
به‌ڵام بۆ یه ۆ ته، سه‌رجه‌م خێرایی سه‌گه‌که خێرا بوو، به‌ڵام له‌گه‌ڵ ڕووخساره به‌هێزه‌کاندا، خێرایی سه‌گه‌که زۆر کێوی بوو.
بۆیه یه ۆ ته له ماوه‌یه‌کی کورتدا ڕێگای جووڵه‌که‌ی دۆزییه‌وه، و پاشان دوای پێشبینییه‌کی ڕاست، ڕاسته‌وخۆ بۆکسێکی تری هه‌ڵدا.
ئه‌م بۆکسه له‌و کاته‌دا بوو که سه‌گه‌که بۆ سه‌ره‌وه بازدانی کرد و پێشبینی شوێنی نیشتنه‌وه‌ی کرد، که وایکرد سه‌گه‌که نه‌توانێت ده‌ربچێت.
به‌ڵام چاوه‌ڕوانی ئه‌وه نه‌بوو که سه‌گه‌که له ئاسماندا چنگه گه‌وره‌که‌ی درێژ بکاته‌وه و ستوونێکی کانزایی بگرێت، پاشان به توندی سووڕایه‌وه و هێڵێکی له ئاسماندا کێشا و له‌و بۆکسه‌ی یه ۆ ته خۆی لادا.
پاشان جه‌سته دڕنده‌که له ئاسمانه‌وه به‌سه‌ر یه ۆ ته‌دا که‌وته خوار، و چنگه گه‌وره‌که‌ی تری به توندی به‌ره‌و یه ۆ ته هات.
بۆ ئه‌م هێرشه له‌ناکاوه‌ی سه‌گه‌که، یه ۆ ته هیچ شڵه‌ژانێکی نه‌بوو.
وا دیار بوو پێشتر چاوه‌ڕوانی ئه‌م گۆڕانکارییه‌ی سه‌گه‌که‌ی کردبوو، کاتێک له ئاسماندا گۆڕا، یه ۆ ته پێشتر ئاماده‌كاری کردبوو.
کاتێک سه‌گه‌که له ئاسمانه‌وه په‌لاماری دا، یه ۆ ته بۆکسێکی تری هه‌ڵدابوو.
شه‌پۆلێکی شین ڕاسته‌وخۆ به سه‌ری سه‌گه‌که‌دا داكه‌وت.
له‌و کاته‌دا سه‌گه‌که له ئاسماندا به ته‌واوی په‌لاماری ده‌دا، نه‌یده‌توانی خۆی بپارێزێت.
ده‌نگێکی گه‌وره‌ی «تووپ» دروست بوو، سه‌ری گه‌وره‌ی سه‌گه‌که له‌ناکاو له‌لایەن باى بۆکسی «به‌یۆوولف» تێکشکێنرا و بووه تۆز.
پاشان یه ۆ ته به قاچێکی به‌هێز جه‌سته دڕنده‌که‌ی بێ ده‌سه‌ڵات فڕێدایه لایه‌ک، ده‌نگێکی زۆر گه‌وره‌ی لێکه‌وته‌وه.
دوای تێکۆشانێکی سه‌خت، یه ۆ ته بێ ئه‌وه‌ی هیچ لێهاتووییه‌ک به‌کاربهێنێت، ته‌نیا پشتبه‌ستن به هێزی گه‌وره‌ی «به‌یۆوولف»، له کۆتاییدا سه‌گه‌که‌ی کوشت!
سه‌یرکردنی سه‌ره‌یه‌کی تێکشکاو له نزیکه‌وه، مێشک له هه‌موو شوێنێک بڵاو ببووه‌وه، سه‌گه مردووه‌که هیچ ئارامییه‌کی نه‌خسته سه‌ر یه ۆ ته.
چونکه ده‌زانی له جه‌نگی ئاسمانییدا، کرمه‌کان قه‌ت به‌هۆی یه‌ک تاکه‌وه به‌ناوبانگ نه‌بوون!
شتی به‌هێزی کرمه‌کان شه‌پۆلی کرمه‌کان بوو!
پشتی به زه‌ریای کرمه‌کان به‌ستبوو، به ژماره‌ی ترسناک هه‌موو دوژمنێک تێکده‌شکێنێت!
به‌ڕاستی! وه‌ك چۆن یه ۆ ته سه‌گه‌که‌ی کوشت، کاتێک چووه دۆخی هۆشیاری و ده‌وروبه‌ری پشکنی.
به تیژی بینی له لایه‌کی تریشه‌وه ۳ سه‌گی تر په‌لامار ده‌ده‌ن!
وا دیار بوو سه‌گه‌که‌ی پێشتر که چنگه‌که‌ی شکابوو، خێرا هێرشی نه‌کرد و له ده‌وروبه‌ری گه‌ڕا، جگه له گه‌ڕان به دوای ده‌رفه‌تدا، کاتی ده‌خایه‌ند!
ئه‌و له کاتێکدا به نهه‌ێنی هاوڕێکانی بانگ ده‌کرد، یه ۆ ته‌ی خسته داوه‌وه بۆ ئه‌وەی نه‌توانێت ده‌ربچێت!
وه‌ك تاکی پلە نزم، سه‌گه‌کان بێگومان ئه‌م زیره‌کییه‌یان نییە.
به‌ڵام هه‌موو تاکی کرمه‌کان ژیریان ده‌گه‌ڕێته‌وه بۆ کۆنترۆڵی یه‌کگرتووی مێشکی کرمه‌کان، به واتایه‌کی تر، تا مێشکی کرمه‌کان به‌هێز بێت، ئه‌وا هه‌موو کرمه‌کانی ژێر ده‌ستی ئه‌و مێشکه خاوه‌نی ئه‌و زیره‌کییه‌ن!
ئه‌مه به‌هێزترین شوێنی کرمه‌کانه، وه ته‌نیا خاڵی لاوازی کرمه‌کانیشه!
ئه‌مه هۆیه‌که‌یه که بۆچی سه‌گه‌که دوای شێت بوون زیره‌کتر و هۆشیارتر بوو!
ئه‌گه‌ر چونکه مێشکی کرمه‌کان سه‌رنجی خسته سه‌ر باری نائاسایی یه ۆ ته، فه‌رمانی په‌یوه‌ندیداره‌ی دا به‌و سه‌گه!
له‌به‌رده‌م ئه‌م ۳ سه‌گه تووڕه‌یه و قه‌باره گه‌وره‌تره‌دا.
یه ۆ ته وه‌ك دوژمنێکی گه‌وره سەیری کرد!
ئه‌و ده‌ستبه‌جێ ڕای نه‌کرد و پاشه‌کشه‌ی نه‌کرد.
چونکه ده‌زانی ئه‌گه‌ر له یه‌ک کاتدا رووبه‌ڕووی ۳ سه‌گ ببێته‌وه و پاشه‌کشه بکات، بێگومان کارێکی گەمژانەیە و خۆکوشتنه.
خێرایی سه‌گه‌کان زۆر له یه ۆ ته زیاتر بوو، هه‌ركاتێک کەمێک هاوکاریی یه‌کتری بکردایه، یه ۆ ته له لایەن چنگه‌کانه‌وه پارچه پارچه ده‌بوو.
ڕاسته ئه‌م ۳ سه‌گه کاتێک هاتنه ناوه‌وه، هیچ گرنگییه‌کیان به‌و سه‌گه نه‌دا كه کوژرابوو.
به‌ڵکو به ته‌واوی وه‌ك یه‌ک پارچه بڵاو بوونه‌وه و شێوه‌ی سێگۆشه‌یان دروست کرد، و یه ۆ ته‌یان گه‌مارۆ دا.
یه ۆ ته‌ی گه‌مارۆدراو هێشتا زۆر هێمن بوو.
ئه‌و چاوه‌ڕوانی ته‌واوبوونی گه‌مارۆکه‌ی نه‌کرد، به‌ڵکو ڕاسته‌وخۆ ڕایکرد بۆ لای یه‌کێک له سه‌گه‌کان!
سه‌گه‌که بینی ئه‌م مرۆڤه بچووکه ڕایکرد بۆ لای ئه‌و، زیاتر خۆشحاڵ بوو.
دوو چنگی سه‌ری له هه‌موو شوێنێک جووڵاند، و وای به‌سه‌ر یه ۆ ته‌دا هێنا.
یه‌کێک له چنگه‌کان به لای یه ۆ ته‌دا کێشا، ئه‌گه‌ر ئه‌مه بکه‌وتایه، یه ۆ ته بێگومان ده‌بووه دوو پارچه.
له کاتی مه‌ترسیداردا، یه ۆ ته به خێرایی خلیسکا و جه‌سته‌ی لای دا. چنگه‌که به ته‌واوی له سه‌ری یه ۆ ته تێپه‌ڕی.
قژه‌کانی یه ۆ ته که‌وتنه به‌ر چنگه‌که و یه‌کسه‌ر پچڕان!
له کاتی یه‌ک چاوپۆشیندا، یه ۆ ته به خلیسکاندن له ژێر قاچه‌کانی سه‌گه‌که‌دا تێپه‌ڕی.
بینی یه ۆ ته هێرشه‌که‌ی لادا، سه‌گه‌که پێشه‌وه‌کانی به‌کارهێنا و هێرشی کرده سه‌ر یه ۆ ته.
چنگه تیژه‌کان ڕووناکی ساردیان دروست کرد، و وایکرد پێستی یه ۆ ته ببێت به پێستی مریشک.
سه‌یرکردنی ڕووناکییه‌که نزیک بووه‌وه، یه ۆ ته بێ بیرکردنه‌وه سه‌ری لادا.
چنگه‌که ڕاسته‌وخۆ له لای ده‌موچاوی یه ۆ ته‌دا تێپه‌ڕی و قووڵ له خاکه‌که‌دا نیشته‌وە، هێزه گه‌وره‌که خۆڵ و خاشاکێکی زۆری به‌رز کرده‌وه و به‌سه‌ر ده‌موچاوی یه ۆ ته‌دا کێشا.
پاشان چنگه‌که‌ی تری سه‌گه‌که ئاماده بوو به‌سه‌ر یه ۆ ته‌دا دابکه‌وێت.
له کاتی مه‌ترسیداردا که هیچ ده‌رفه‌تێک نه‌بوو، یه ۆ ته چه‌پکه‌که‌ی درێژ کرده‌وه بۆ پێشه‌وه‌ی!
«کڕاق!»
چنگه کانزاییه‌که‌ی سه‌گه‌که به توندی له زرێی قۆڵی «به‌یۆوولف» داكه‌وت، پڕ له بڵێسه بوو!
به به‌کارهێنانی ئه‌م ده‌رفه‌ته، یه ۆ ته به توندی پێی لێدا و له سکی سه‌گه‌که‌ی دا.
به هێزه‌که، خۆی فڕێدایه دواوه.
ئه‌م هه‌موو شته ته‌نیا له ماوه‌یه‌کی کورتدا ته‌واو بوو، له‌و کاته‌دا یه ۆ ته له بازنه‌ی گه‌مارۆدانی ۳ سه‌گه‌که ده‌رچوو بوو.
بۆ به‌دواداچوونی یه ۆ ته، ۳ سه‌گه‌که ته‌نیشت یه‌ک به ڕێدا چوون.
بینینی ئه‌م ده‌رفه‌ته گه‌وره‌یه، یه ۆ ته چۆن ده‌توانی له‌ده‌ستی بده‌ات.
هێزی ڕۆح له مێشکیدا، به توندی ده‌چووه ناو دنیای ناوەوەی!
ته‌ماره‌ی ستاره‌ی له دنیای ناووه‌وه، یه‌کسه‌ر پارچه پارچه لێکرایه‌وه.
چووه ناو باڵی بێرۆوه!
ئه‌م ته‌ماره‌ی ستاره‌یه دوای زیادبوونی ١٢٨ خاڵی ستاره‌ی، له کۆتاییدا به شێتی چووه ناو به‌یۆوولفه‌وه!
له‌گه‌ڵ هاتنی ستاره پڕه‌کاندا، «به‌یۆوولف» ڕووناکی شینی خۆی نه‌دا.
به‌ڵکو ڕووناکییه‌کی زه‌ردی دره‌وشاوه‌ی دا!
نه‌خشه‌ی ستاره‌یه‌ک له‌سه‌ر پشتێنه‌ی کانزایی زیوینی «به‌یۆوولف» هه‌ڵکۆڵرا!
هێزی لێهاتوویی بۆکس ٥٠٪ زیاد کرد! هێزی لێهاتوویی ڕووناکی ٢٠٪ زیاد کرد!
بۆکسی ستاره ڕاسته‌وخۆ په‌یوه‌ندی به لێهاتوویی ڕووناکی هه‌بوو، ئه‌م دوو شته له‌گه‌ڵ یه‌کتریدا، هێزه‌که به ڕێژه‌یه‌کی زۆر زیاد کرد! زیادی کرده ٧٠٪!
له‌ناکاو ڕووناکییه‌کی زه‌رد گه‌وره بوو، نه‌خشه‌ی ستاره‌که له‌سه‌ر «به‌یۆوولف» ڕوونتر و دیارتر بوو!
له‌و کاته‌دا، ئه‌و ۳ سه‌گه یه‌ک له دوای یه‌ک، بێ ترس له مردن ڕاسته‌وخۆ په‌لاماریان دا.
شه‌ش چنگی گه‌وره به توندی په‌لاماریان دا، وه‌ك ئه‌وەی ده‌یانویست یه ۆ ته پارچه پارچه بکەن!
له‌م کاته مه‌ترسیدارەدا، هه‌ستکردن به هێزه گه‌وره‌که‌ی چه‌پی خۆی، یه ۆ ته به شێوازێکی سروشتی بۆکسی هه‌ڵدا!
بای بۆکسه‌که وه‌ك برووسکه بوو، تۆزی ستاره‌ی له‌گه‌ڵ خۆی هێنا، دڕنده و به‌هێز بوو!
«بۆکسی ستاره!»
شه‌پۆلێکی گه‌وره‌ی ستاره، له‌گه‌ڵ تۆزی ستاره‌کاندا، به توندی له ۳ سه‌گه شێته‌که‌دا داكه‌وت.
هه‌موو تۆزێکی ستاره وه‌ك ده‌رزيیه‌ک بوو، هه‌موو ڕووناکییه‌ک وه‌ك شمشێرێک بوو!
له‌ناکاو زرێی ڕه‌قی سه‌گه‌کانی ته‌قاند!
له‌ناو ده‌نگێکی ناهه‌موار و کانزاییدا،
سێ سه‌گی دڕنده و شێت، پارچه پارچه کران!
به یه‌ک بۆکس کرانه تۆز!
ئه‌مه هێزی بۆکسی ستاره‌یه دوای زیادکردنی «به‌یۆوولف»!
به‌ڵام تازه ئه‌م سێ سه‌گه‌ی کوشتبوو، پێش ئه‌وه‌ی یه ۆ ته پشوو بدات.
زه‌وی له‌ناکاو له‌رزا!
دووره‌وه تۆز و خۆڵ له هه‌موو شوێنێک بوو!
ڕوخساری یه ۆ ته گۆڕا، ده‌ستبه‌جێ بازی دا سه‌ر په‌ڕه‌یه‌کی کانزایی به‌رز! چاوی بڕییه دووره‌وه!
بینی له هه‌موو لایه‌که‌وە، به چڕی نازانرێت چه‌ند سه‌گ هه‌ن، ته‌واوی خه‌رابه و پاشماوه‌کانیان گه‌مارۆ داوه!
و وه‌ك شه‌پۆل، به‌ره‌و ئه‌و په‌لاماریان دا!
«نه‌فرەت! پێویست ناکات ئه‌وه‌نده ناخۆش بێت، له سه‌ره‌تاوه منی ده‌خه‌یتە ناو کۆمه‌ڵه کرمێکه‌وه؟! »
(ئه‌مڕۆ ته‌نیا یەک به‌ش هه‌یه، که‌ره‌که پێویستی به کۆکردنه‌وه‌ی شته‌کانه، تکایه لێم ببورن. وێنه‌یه‌کی گه‌وره‌ی سه‌گه‌که هاوپێچ کراوە)
[[[cp|w:478|h:350|a:l]]]